KRETA ons thuis

Wat zal het leuk zijn, als......

..... Ungaro, de mascotte wordt van EZELOPVANG KRETA.

In Frankrijk bij onze ezelvrienden Patricia en Walter is 15 0ktober het kleine ezeltje Ungaro geboren.

Het lijkt mij leuk, om deze kleine Ungaro mascotte te maken van ezelopvang Kreta, om hem volledig te adopteren, moeten er 29 adoptiedelen worden gedoneerd.
Eén deel kost 20 euro per jaar.
De kosten van een ezel zijn op jaarbasis ongeveer 580 euro.

Dus alleen lukt mij dat niet, daarom doe ik een beroep, op alle lezers van mijn blog, met de vraag of zij mij willen helpen.

Ik zelf ben goed voor 5 ezelsdelen.(ik heb natuurlijk ook Daphne nog, die ik sponsor)
Pascal onze zoon wilt ook 1 ezelsdeel bijleggen.

Dus ben ik op zoek naar 23 mensen, die 20 euro per jaar willen sponsoren, zodat die kleine ezel Ungaro, de mascotte kan worden van ons project Ezelopvang Kreta, dat moet toch lukken.
20 euro, dit is maar 5 euro per kwartaal, nog geen 1.75 euro per maand.;-)

Ik ga zelf de kleine Ungaro met de kerst bewonderen.

Wil je meer van hem zien,

neem een kijkje op Aide Aux Anes de hyves van de ezelopvang in Frankrijk.

Het zal fijn zijn als we samen Patricia en Walter kunnen helpen in de kosten. Zij doen deze opvang in Frankrijk, van bijna 20 ezels volledig uit eigen middelen en donatie's.

Mijn steun hebben ze, help jij ook?? 

En wat zal het leuk zijn, dat een ezeltje uit Frankrijk, de mascotte wordt van Ezelopvang Kreta.

Heb je interesse, neem dan snel contact met mij op info@ezelopvangkreta.eu

Update: Er zijn al een paar mensen die hebben gereageerd, dus wil je verzekerd zijn van een ezelsdeel en een leuke sponsorcertificaat,  neem dan snel contact op er zijn maar 29 delen!!!!.

Weer met beide benen op de grond.....

Ja, het televisie avontuur is voorbij en de orde van de dag is weer begonnen. Ook zijn we weer terug in Nederland, dus ook daarin weer met beide benen op de grond. Kreta was weer heerlijk, ja vervelend hé omdat elke keer weer te lezen. Maar nu zal het lang duren, meer dan 5 maanden komen wij niet op Kreta en dat doet pijn. Heel veel.....

We hebben op de terugweg nog een kleine pup meegenomen, voor een vrouw die hier in het zuiden van het land woont. Een echte lieverd heeft zich voorbeeldig gedragen in vliegtuig, maar daarna ook in de trein, want we vlogen terug op Amsterdam.

Het was een lange rit, maar goed te doen. Waren wel weer blij om thuis te zijn, ook om Pascal weer te zien, die hadden we bijna 2 weekjes moeten missen. Hij wilde natuurlijk alles weten en zien van de films en foto's. Kwam nog een paar leuke fotootjes tegen van de tv ploeg, 1tje van John en mij op de scooter en 1tje waar we lekker zitten te genieten van al het lekkers.

Ook hebben we nog leuke kadootjes gekregen van de crew, in de avond bij het eten, werden onder een toespraak, kadootjes aan ons gegeven. Deze kadootjes stonden symbool voor onze 2 dagen.

Deze hark stond voor al het geld, dat we bij elkaar moeten harken voor de ezelopvang Kreta.

Deze spaarpotjes, we kregen er iedereen één stond voor de kleine Btjes, die de mensen gaven.

Deze reflectoren stond voor mijn ritje met John op de scooter, ik had heel goed gereden, waren geen op of aanmerkingen (John heeft het overleefd) Ik dacht dat ik ze kreeg, omdat er 1 achterlicht kapot is, maar nee, dat was het niet. Ze vonden het gewoon leuk, als herinnering met John op de scooter.

Deze duikbril was voor Mark, omdat hij het zendertje is gaan halen, samen met Martijn (de cameraman) die we of ze waren vergeten in Piskopiano bij een vriend van ons. Omdat ik tegen Jasper zei, wij halen die wel, zodat jullie nog lekker kunnen relaxen in het zwembad. Dat vond hij zo fantastisch. Dat Mark de zender ging halen en zij in het zwembad konden blijven.

Deze dromenvanger hebben we gekregen voor als onze dromen, soms boze dromen werden, dan moesten we maar snel de dromenvanger ophangen.

Hier de foto van het geven van de kadootjes en de speech, Martijn maakte al de opmerking, niet zo lang als de laatste keer. Je ziet we zijn dan wel terug, maar nog steeds vol ervan. Vandaag heeft ook de redactie assistente gebeld, hoe het was geweest. Ook heb ik nog met Jasper gemaild, het is en blijft gezellig. Hij stuurt voor Pascal een shirt op van 'Nu we er toch zijn'     lief hé.

Pascal zit op het moment in Boedapest, morgen komt hij thuis. Wordt tijd mis hem nu wel, het was ook zo raar, wij komen thuis en een paar dagen daarna gaat hij weer weg, ja en tussendoor hebben we het ook druk. Hij met zijn baantjes en school. Ik met ziekenhuis bezoek, nog steeds voor mijn been. Maar nog effe en dan is hij er weer, zal vele verhalen hebben, heeft 1 smsje gestuurd, dat het een belevenis was, vele dingen gezien en van alles gebeurd, maar dat hoorde ik nog wel. Ja, heeft hij het tegen de goede persoon gezegd, ik zit dus nu in spanning te wachten.

Vrijdag komt zijn vriendinnetje uit Almere, Daniella een weekend bij ons logeren, dus dat wordt gezellig. Hij heeft haar ontmoet op Kreta of beter gezegd gezien. Het contact is later pas gekomen via de hyves, ze waren allebei te verlegen om contact te zoeken. Maar nu is het dan dik aan. Hij is al een paar keer in Almere geweest en zij komt nu voor het eerst hier een weekendje, ook gaat ze met ons mee in de kerstvakantie naar Frankrijk.

Mijn been daar moet ik naar alle waarschijnlijkheid aan geopereerd worden, ik heb hier al jaren last van en nu denken ze of eigenlijk ikzelf dat misschien mijn spataders mede oorzaak zijn, anders weet ik het niet meer. Alleen dat ik veel last heb. Ik krijg steunkousen om het te testen en als het goed gaat wilt de vaatchirurg over gaan tot opereren. Volgens het vaatonderzoek blijft er teveel bloed in mijn been achter, dus de kans dat een aantal van mijn klachten hier de oorzaak van zijn is groot.

Nou, dat was het wel weer zo'n beetje, gaan met spanning wachten op de uitzending, onze voorbereiden op ons weekje Frankrijk en daar tussen in zal nog wel het één en ander gebeuren. Ondertussen blijven we met beide benen op de grond.....maar heimwee naar mijn vriendinnetje....